Ne güzel bir takımımız var ya! Oynatılan herkes sistemi benimsemiş, Koça kayıtsız şartsız kendini teslim etmiş. Sakatlıklar diz boyu ama birileri çıkıyor, arkadaşının yerini dolduruyor. Dilimi ısırıyorum, bu düzeni, prensipleri, “sarı mirası” bu hale getirmek her kulübün harcı değil. Bir kere “spor kulübü” olman ön şartı aranır!
