bu tarz turnuvalarda çok iyi bi orta saha tandemi yakalamak büyük nimet. hırvatlar modric-brozovic-kovacic-rakitic dörtlüsüyle bir final bir yarı final oynadı. arjantin 2022’de enzo, paredes, de paul ve mac allister gibi üst düzey bi orta sahaya sahipti, 2018’de de ha keza fransa pogba-kante-griezmann ile kupaya gitti.
tabi bu rotasyonlarda birbirini tamamlama da önemli. pas kalitesi ve teknik, savunma, ikili mücadele hepsi lazım. fransa’da bu turnuva öncesi bende soru işareti yaratan kısım rabiot-tchouameni ikilisi. geride bekleyip geçiş oynama dışında pek bir şey vadetmiyor. önceki turnuvalarda 10 numara griezmann’ın oynaması orta sahaya çok şey katıyordu bu sefer o da yok. hücum hattı inanılmaz, nerdeyse 3 tane ballon dor adayı var ve orta sahada dünyadaki en sıradan oyuncular bile oynasa şampiyon yapabilirler. ama dediğim gibi sanki merkezde bir şeyler eksik.
ispanya ve portekiz de tam da bahsettiğim orta sahalara sahip. bir tarafta pedri, rodri, fabian ruiz ve olmo diğer tarafta vitinha, joao neves, bruno ve bernardo. topu istediği kadar ayağında tutup araya bi gol sıkıştırarak her maçı kazanabilecek takımlar.
ingiltere’den de hem genel kadroyu hem de tuchel’in taktisyenliğini düşününce bir şeyler beklenebilir. duran toplarda ve geçişte çok keskin, bunların yanında da çok iyi savunma yapan bir takım olmalarını bekliyorum ama kapalı savunmalara karşı soru işareti çok fazla.
ispanya ve portekiz her oyunu oynayabilir ve bence bu büyük avantaj. fransa ve ingiltere ise önceki turnuvalarda olduğu gibi daha çok denge oyununda öne çıkacaktır. arjantin, hollanda, brezilya, almanya gibi takımlar da dünya kupası konu olunca muhakkak lafı geçmesi gereken takımlar, onları da sahada görünce konuşuruz.
